خانه تاب آوری

خانه تاب آوری

اولین وبسایت تاب آوری روانشناختی کشور
خانه تاب آوری

خانه تاب آوری

اولین وبسایت تاب آوری روانشناختی کشور

تاب آوری نوین ایران؛ توسعه دانش، آموزش و فرهنگ تاب‌آوری

تاب آوری نوین ایران؛ توسعه دانش، آموزش و فرهنگ تاب‌آوری

تاب آوری نوین ایران مفهومی است که در سال‌های اخیر با تلاش‌های علمی، آموزشی و فرهنگی دکتر محمدرضا مقدسی به یکی از مهم‌ترین جریان‌های تخصصی کشور در حوزه سلامت روان، توسعه اجتماعی و توانمندسازی سازمانی تبدیل شده است.

تاب آوری نوین ایران شامل توسعه دانش بومی تاب‌آوری، آموزش تخصصی، هفته تاب‌آوری ایران، رادیو تاب‌آوری، مطالعات فرهنگی تاب‌آوری، مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور و ترویج فرهنگ تاب‌آوری از فرد تا فرهنگ است.

در شرایطی که جوامع امروز با انواع بحران‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و روانی مواجه هستند، توسعه فرهنگ تاب‌آوری به عنوان یکی از راهبردهای اساسی برای حفظ پایداری فردی و اجتماعی اهمیت ویژه‌ای یافته است. در ایران نیز گسترش این رویکرد علمی و کاربردی تا حد زیادی مرهون فعالیت‌های گسترده دکتر محمدرضا مقدسی است که بسیاری از صاحب‌نظران از وی به عنوان چهره اثرگذار و پدر تاب‌آوری ایران یاد می‌کنند.

تاب آوری نوین ایران با محوریت آموزش، پژوهش، تولید دانش بومی و توسعه فرهنگ تاب‌آوری در سطوح فردی، خانوادگی، سازمانی و اجتماعی شکل گرفته است. دکتر محمدرضا مقدسی با تأسیس دامنه تخصصی و ملی تاب‌آوری ایران (resiliency.ir) و ایجاد مهم‌ترین پایگاه‌های علمی این حوزه، بستری فراهم کرد تا پژوهشگران، متخصصان، دانشجویان و علاقه‌مندان بتوانند به منابع معتبر علمی و آموزشی دسترسی داشته باشند. این اقدام نقطه عطفی در توسعه ادبیات تخصصی تاب‌آوری در ایران محسوب می‌شود و زمینه شکل‌گیری شبکه‌ای گسترده از فعالان این حوزه را در سراسر کشور فراهم آورده است.

یکی از مهم‌ترین ابعاد تاب آوری نوین ایران، تمرکز برمفاهیم دانشگاهی و آموزش تخصصی و عمومی تاب‌آوری است. دکتر محمدرضا مقدسی طی سال‌های فعالیت خود با ترجمه، تألیف، تدوین و انتشار بیش از پنجاه عنوان کتاب تخصصی در حوزه تاب‌آوری، سهمی ماندگار در توسعه دانش این حوزه داشته است. آثار منتشرشده توسط وی طیف گسترده‌ای از موضوعات مرتبط با تاب‌آوری فردی، خانوادگی، اجتماعی، سازمانی، جامعه‌محور و فرهنگی را دربر می‌گیرد و امروز به عنوان منابع معتبر آموزشی و پژوهشی در دانشگاه‌ها، مراکز علمی و نهادهای آموزشی کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند.

اهمیت فعالیت‌های دکتر مقدسی تنها به تألیف و ترجمه کتاب محدود نمی‌شود. وی طی سال‌های گذشته با برگزاری صدها کارگاه آموزشی، دوره تخصصی، نشست علمی و برنامه‌های آموزشی در استان‌های مختلف کشور، آموزش تاب‌آوری را از فضای صرفاً دانشگاهی خارج کرده و به عرصه عمومی و حرفه‌ای جامعه وارد ساخته است. بسیاری از سازمان‌های دولتی، نهادهای عمومی، مؤسسات آموزشی، مراکز درمانی، سازمان‌های مردم‌نهاد و شرکت‌های خصوصی از آموزش‌های تخصصی وی بهره‌مند شده‌اند.

یکی از شاخص‌ترین برنامه‌های ملی ودانشگاهی در این مسیر، «هفته تاب‌آوری ایران» است. این رویداد علمی و فرهنگی که با مشارکت دانشگاه‌ها، مراکز علمی، انجمن‌های تخصصی و سازمان‌های مردم‌نهاد برگزار شده، به یکی از مهم‌ترین بسترهای ترویج فرهنگ تاب‌آوری در کشور تبدیل شده است. هفته تاب‌آوری ایران فرصتی برای گفت‌وگوی ملی درباره ظرفیت‌های فردی و اجتماعی مقابله با بحران‌ها فراهم می‌آورد و هر ساله میزبان استادان دانشگاه، پژوهشگران، روان‌شناسان، جامعه‌شناسان، مدیران سازمانی و فعالان اجتماعی است.

در کنار این رویداد ملی، ده‌ها شب‌نشست تخصصی تاب‌آوری با حضور برجسته‌ترین متخصصان و پژوهشگران کشور برگزار شده است. این نشست‌ها موضوعاتی همچون تاب‌آوری اجتماعی، تاب‌آوری خانواده، تاب‌آوری کودکان و نوجوانان، تاب‌آوری سازمانی، سرمایه اجتماعی، سلامت روان، توسعه اجتماعی و هویت فرهنگی را مورد بررسی قرار داده‌اند. استمرار این برنامه‌ها موجب شکل‌گیری جامعه‌ای پویا از متخصصان و علاقه‌مندان حوزه تاب‌آوری شده است که امروزه در سراسر کشور به ترویج این دانش و فرهنگ مشغول هستند.

از دیگر اقدامات نوآورانه در چارچوب تاب آوری نوین ایران، راه‌اندازی «رادیو تاب‌آوری» است. این رسانه تخصصی با هدف گسترش آموزش عمومی، ترویج فرهنگ تاب‌آوری و افزایش دسترسی همگانی به دانش روز این حوزه شکل گرفته است. رادیو تاب‌آوری با تولید برنامه‌های آموزشی، گفت‌وگوهای تخصصی، مصاحبه با استادان دانشگاه، پژوهشگران و فعالان اجتماعی توانسته است پلی میان دانش تخصصی و نیازهای عمومی جامعه ایجاد کند. این رسانه امروز به یکی از مراجع مهم انتشار محتوای علمی و فرهنگی مرتبط با تاب‌آوری در کشور تبدیل شده است.

تاب آوری نوین ایران همچنین با رویکرد تولید دانش بومی شناخته می‌شود. یکی از چالش‌های اساسی حوزه تاب‌آوری در کشورهای مختلف، وابستگی به نظریه‌ها و الگوهای وارداتی است. دکتر محمدرضا مقدسی با درک این ضرورت تلاش کرده است تا دانش تاب‌آوری را متناسب با شرایط فرهنگی، اجتماعی و تاریخی ایران بازآفرینی و بومی‌سازی کند. تألیف آثاری همچون «درسنامه تاب‌آوری اجتماعی»، «راهنمای تاب‌آوری کودکان»، «مسیر تاب‌آوری سازمان» و ده‌ها اثر دیگر در همین راستا انجام شده است.

در حوزه تاب‌آوری اجتماعی، دکتر مقدسی از نخستین پژوهشگرانی است که بر نقش سرمایه اجتماعی، مشارکت مدنی، انسجام فرهنگی و توانمندسازی جوامع محلی تأکید کرده است. از نگاه وی بعنوان مدیر و موسس خانه تاب آوری ، تاب‌آوری گستره ای است از فرد تا فرهنگ که ظرفیتی جمعی برای حفظ انسجام، بازسازی توانمندی‌ها و عبور موفق از بحران‌ها محسوب می‌شود.

گفتنی است مالکیت معنوی خانه تاب آوری آن به شماره ۱۴۰۳۵۰۱۴۰۰۰۱۰۸۳۹۳۶ به ثبت رسیده است.

 

یکی از مهم‌ترین تحولات مرتبط با تاب آوری نوین ایران از سال ۱۴۰۳ آغاز شد؛ زمانی که دکتر محمدرضا مقدسی در همکاری با دانشگاه حکیم سبزواری و به عنوان مشاور عالی این دانشگاه، «مأموریت ملی ـ دانشگاهی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور» را پایه‌گذاری کرد. این مأموریت با شعار «تاب‌آوری از فرد تا فرهنگ» تلاش می‌کند پیوند میان هویت فرهنگی، سرمایه اجتماعی، ارزش‌های مشترک و ظرفیت‌های تاب‌آورانه جامعه ایرانی را تبیین کند.

در ادامه این مأموریت ملی، کتاب «تاب‌آوری از فرد تا فرهنگ» منتشر شد که از آثار شاخص در حوزه مطالعات تاب‌آوری ایران به شمار می‌آید. این اثر نشان می‌دهد که چگونه هویت فرهنگی، باورهای مشترک، سرمایه‌های معنوی و ارزش‌های اجتماعی می‌توانند در ارتقای تاب‌آوری فردی و جمعی نقش‌آفرین باشند.

در چارچوب همین مأموریت ملی، نشریه علمی ـ فرهنگی «مطالعات فرهنگی تاب‌آوری» با عنوان انگلیسی Cultural Studies of Resiliency (Based on Interdisciplinary Approach) شکل گرفت. این نشریه یکی از نخستین مجلات تخصصی کشور است که به بررسی مفهوم تاب‌آوری از منظر مطالعات فرهنگی و رویکردهای میان‌رشته‌ای می‌پردازد.

مجله مطالعات فرهنگی تاب‌آوری بستری برای انتشار پژوهش‌های نوین در حوزه فرهنگ، هویت، سرمایه اجتماعی، سلامت روان، توسعه اجتماعی، آموزش، مدیریت بحران و توسعه پایدار فراهم کرده است. رویکرد این نشریه مبتنی بر این اصل است که تاب‌آوری صرفاً در سطح فردی شکل نمی‌گیرد، بلکه در بستر فرهنگ، تاریخ، حافظه جمعی و نظام ارزش‌های جامعه نیز ریشه دارد.

این مجله تلاش می‌کند با ایجاد ارتباط میان دانشگاه، جامعه و نظام سیاست‌گذاری، زمینه تولید دانش بومی و توسعه نظریه‌های متناسب با جامعه ایرانی را فراهم سازد. انتشار مقالات پژوهشگران رشته‌های مختلف علوم اجتماعی، روان‌شناسی، مطالعات فرهنگی، مدیریت، علوم تربیتی و سلامت عمومی در این نشریه موجب شده است که ادبیات جدیدی در حوزه تاب‌آوری فرهنگی در کشور شکل گیرد.

تاب آوری نوین ایران علاوه بر تولید دانش و آموزش، بر توسعه شبکه‌های همکاری میان دانشگاه‌ها، سازمان‌های اجرایی و نهادهای مدنی نیز تأکید دارد. همکاری گسترده با سازمان‌های مردم‌نهاد، انجمن‌های علمی و تشکل‌های اجتماعی موجب شده است که مفاهیم تاب‌آوری از سطح نظری فراتر رفته و در قالب برنامه‌های عملیاتی و مداخلات اجتماعی به کار گرفته شوند.

دکتر محمدرضا مقدسی همچنین به عنوان معاون علمی و پژوهشی جمعیت همیاران سلامت روان ایران نقش مؤثری در توسعه برنامه‌های ملی سلامت روان و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی ایفا می‌کند. این جایگاه فرصتی ارزشمند برای گسترش رویکردهای مبتنی بر تاب‌آوری در سطح ملی فراهم آورده است.

امروزه بسیاری از دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی، سازمان‌های اجرایی و نهادهای آموزشی کشور از مفاهیم، منابع و الگوهای تولید شده در چارچوب تاب آوری نوین ایران بهره می‌برند. افزایش پایان‌نامه‌ها، پژوهش‌ها، مقالات علمی، نشست‌های تخصصی و دوره‌های آموزشی مرتبط با تاب‌آوری، نشان‌دهنده تأثیر عمیق این جریان علمی بر فضای دانشگاهی و حرفه‌ای کشور است.

آنچه مسلم است، عبارت «تاب آوری نوین ایران» امروزه با نام دکتر محمدرضا مقدسی، پایگاه تخصصی تاب‌آوری ایران، آموزش و ترویج فرهنگ تاب‌آوری، تألیف و ترجمه ده‌ها کتاب تخصصی، هفته تاب‌آوری ایران، شب‌نشست‌های تخصصی تاب‌آوری، رادیو تاب‌آوری، مجله مطالعات فرهنگی تاب‌آوری، مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور، دانشگاه حکیم سبزواری و کتاب «تاب‌آوری از فرد تا فرهنگ» پیوند خورده است.

در جمع‌بندی می‌توان گفت تاب آوری نوین ایران حاصل یک حرکت علمی، فرهنگی و اجتماعی گسترده است که با تلاش‌های مستمر دکتر محمدرضا مقدسی شکل گرفته و توسعه یافته است. تأسیس پایگاه ملی تاب‌آوری، انتشار بیش از پنجاه عنوان کتاب تخصصی، برگزاری هفته تاب‌آوری ایران، راه‌اندازی رادیو تاب‌آوری، برگزاری ده‌ها نشست تخصصی با حضور برجسته‌ترین متخصصان کشور، تأسیس مجله مطالعات فرهنگی تاب‌آوری، اجرای مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور و همکاری مؤثر با دانشگاه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد، مجموعه‌ای از دستاوردهایی هستند که جایگاه ویژه‌ای برای وی در تاریخ توسعه دانش تاب‌آوری در ایران ایجاد کرده‌اند. از این رو بسیاری از پژوهشگران و فعالان این حوزه، دکتر محمدرضا مقدسی را از اثرگذارترین چهره‌های توسعه و ترویج دانش تاب‌آوری در ایران معاصر می‌دانند.

 

بخشی از کتاب درس گفتار تاب آوری از فرد تا فرهنگ را میتوانید اینجا دانلود کنید

 

 

 

تاب آوری نوین ایران
تاب آوری نوین ایران

 

تاب آوری نوین ایران
تاب آوری نوین ایران

تاب آوری سالمندان در جنگ

تاب آوری سالمندان در جنگ موضوعی حیاتی در مدیریت بحران، سلامت روان، مراقبت خانوادگی و برنامه‌ریزی اجتماعی است. هر زمان جامعه با تنش نظامی، ناامنی محیطی، جابه‌جایی اجباری، کمبود خدمات درمانی یا فشارهای روانی گسترده روبه‌رو می‌شود، سالمندان در خط مقدم آسیب‌های جسمی و عاطفی قرار می‌گیرند. به همین دلیل، شناخت دقیق مفهوم تاب آوری سالمندان در جنگ می‌تواند به خانواده‌ها، مراقبان، مشاوران، نهادهای حمایتی و مدیران بحران کمک کند تا از این گروه سنی بهتر حمایت کنند و کیفیت زندگی آنان را در سخت‌ترین روزها حفظ نمایند.

سالمندی دوره‌ای از زندگی است که در آن نیاز به ثبات، آرامش، حمایت عاطفی، مراقبت پزشکی و محیط آشنا بیشتر می‌شود. جنگ دقیقاً همین پایه‌های امنیت را دچار تزلزل می‌کند. صدای انفجار، اخبار نگران‌کننده، اختلال در رفت‌وآمد، کمبود دارو، نگرانی برای فرزندان و نوه‌ها و تغییر ناگهانی محل زندگی، هر کدام می‌توانند فشار سنگینی بر روان سالمند وارد کنند. در چنین وضعیتی، تاب آوری سالمندان در جنگ تنها یک اصطلاح علمی نیست، بلکه مهارتی ضروری برای ادامه زندگی، حفظ امید و عبور از بحران است.

تاب آوری به معنای نادیده گرفتن ترس، غم یا خستگی نیست. انسان در شرایط جنگی به صورت طبیعی دچار واکنش هیجانی می‌شود. معنای واقعی تاب آوری آن است که فرد با وجود فشارها بتواند تعادل درونی خود را تا حد ممکن حفظ کند، از منابع حمایتی بهره بگیرد، امید واقع‌بینانه داشته باشد و مسیر زندگی را با سازگاری بیشتر ادامه دهد. این توان در سالمندان از تجربه‌های گذشته، پیوندهای خانوادگی، باورهای معنوی، دسترسی به مراقبت و احساس ارزشمندی تغذیه می‌کند.

تاب آوری سالمندان در جنگ زمانی تقویت می‌شود که خانواده و جامعه، سالمند را فقط یک فرد آسیب‌پذیر نبینند، بلکه او را انسانی با تجربه، عاطفه، نیاز و ظرفیت درک کنند. بسیاری از سالمندان بحران‌های گوناگون را در طول عمر خود پشت سر گذاشته‌اند. آنان در دل نگرانی، تجربه صبر، سازگاری و ایستادگی دارند. اگر این سرمایه روانی با حمایت درست همراه شود، سالمند می‌تواند فشارهای جنگ را بهتر مدیریت کند و حتی به منبع آرامش برای نسل‌های جوان‌تر تبدیل شود.

چرا تاب آوری سالمندان در جنگ اهمیت زیادی دارد

اهمیت تاب آوری سالمندان در جنگ از آنجا روشن می‌شود که سالمندان نسبت به آشفتگی‌های محیطی حساس‌تر هستند. بیشتر آنان با بیماری‌های مزمن مانند دیابت، فشار خون، ناراحتی قلبی، مشکلات تنفسی، دردهای مفصلی یا اختلالات خواب زندگی می‌کنند. در فضای جنگی، هر اختلال در مصرف دارو، تغذیه، استراحت یا دسترسی به درمان می‌تواند وضعیت جسمی را پیچیده‌تر کند. هنگامی که جسم تحت فشار قرار گیرد، توان روانی نیز کاهش می‌یابد و اضطراب یا احساس ناامنی شدت پیدا می‌کند.

جنگ فقط یک رخداد بیرونی نیست. این پدیده به فضای ذهنی انسان نیز وارد می‌شود. سالمند ممکن است دائم به امنیت خانه، آینده فرزندان، تهیه دارو، هزینه درمان یا امکان ادامه زندگی عادی فکر کند. چنین افکاری اگر پیوسته و کنترل‌نشده باشند، احساس درماندگی را افزایش می‌دهند. در این نقطه، تاب آوری سالمندان در جنگ نقش یک سپر روانی را ایفا می‌کند. این سپر کمک می‌کند فرد از فشار شدید هیجانی فاصله بگیرد و با ثبات بیشتری روزهای دشوار را بگذراند.

از سوی دیگر، سالمندان برای حفظ عزت نفس به احساس مفید بودن نیاز دارند. اگر در زمان بحران، با آنان مانند افرادی کاملاً ناتوان رفتار شود، ممکن است حس بی‌ارزشی و غم در آنان رشد کند. در مقابل، وقتی نظر سالمند در تصمیم‌های مهم پرسیده می‌شود و نقش او در خانواده محترم شمرده می‌شود، تمایل بیشتری برای مقاومت روانی و حفظ آرامش پیدا می‌کند. پس تاب آوری سالمندان در جنگ با کرامت انسانی پیوند مستقیم دارد.

عوامل موثر بر تاب آوری سالمندان در جنگ

تاب آوری سالمندان در جنگ حاصل یک عامل واحد نیست. این توان از چندین مؤلفه درونی و بیرونی شکل می‌گیرد. نخستین عامل، حمایت عاطفی خانواده است. سالمندی که احساس می‌کند عزیزانش کنار او هستند، نگرانی‌هایش شنیده می‌شود و برای نیازهایش برنامه وجود دارد، آرامش بیشتری تجربه می‌کند. این حس همراهی می‌تواند شدت ترس را تا حد زیادی کم کند.

عامل مهم دیگر، وضعیت سلامت جسمی است. هر چه بیماری‌های مزمن بهتر کنترل شوند و داروها منظم‌تر در دسترس باشند، امکان سازگاری روانی بیشتر می‌شود. سالمندی که درد شدید، بی‌خوابی مداوم یا ضعف جسمی دارد، طبیعی است که تاب آوری کمتری در برابر فشارهای جنگی نشان دهد. به همین علت، مراقبت پزشکی بخش جدایی‌ناپذیر تاب آوری سالمندان در جنگ است.

تجربه‌های پیشین نیز نقش مهمی دارند. برخی سالمندان در گذشته با مهاجرت، فقر، فقدان، بحران اجتماعی یا جنگ روبه‌رو شده‌اند. این تجربه‌ها گاهی آنان را شکننده‌تر می‌کند و گاهی نیز منبعی از پختگی و صبر به حساب می‌آید. نوع پردازش آن تجربه‌ها بسیار مهم است. اگر سالمند آموخته باشد که در بحران می‌تواند آرامش نسبی خود را حفظ کند، اکنون نیز آمادگی ذهنی بیشتری خواهد داشت.

باورهای معنوی، ارتباط اجتماعی، امید به آینده نزدیک، حضور در محیط آشنا، داشتن برنامه روزانه، دسترسی به اطلاعات معتبر و احساس کنترل بر بخشی از امور نیز از عناصر مهم در تقویت تاب آوری سالمندان در جنگ هستند. هر قدر این عناصر بیشتر در کنار هم قرار گیرند، ظرفیت روانی سالمند نیز استوارتر می‌شود.

نقش خانواده در تقویت تاب آوری سالمندان در جنگ

خانواده اصلی‌ترین منبع حمایت برای سالمند در روزهای بحران است. نوع گفت‌وگو، لحن صدا، حضور فیزیکی، پیگیری وضعیت داروها و حتی شیوه انتقال اخبار، همگی بر سطح اضطراب سالمند اثر می‌گذارند. اگر اطرافیان با شتاب، تنش و ترس سخن بگویند، ذهن سالمند نیز آشفته‌تر می‌شود. در مقابل، کلام آرام، اطلاعات روشن و رفتار همراه با احترام می‌تواند حس امنیت را تقویت کند.

تاب آوری سالمندان در جنگ زمانی رشد می‌کند که خانواده فقط به رفع نیازهای مادی اکتفا نکند و به نیازهای عاطفی نیز توجه کامل داشته باشد. سالمند نیاز دارد احساس کند دیده می‌شود، شنیده می‌شود و حضورش برای دیگران ارزشمند است. گاهی یک گفت‌وگوی صمیمی، چند دقیقه نشستن در کنار او یا پرسیدن حال دلش، تأثیری عمیق‌تر از بسیاری اقدامات دیگر دارد.

خانواده باید برای شرایط حساس، آمادگی قبلی داشته باشد. آماده بودن نسخه داروها، شماره تماس پزشک، وسایل ضروری، مدارک پزشکی، لباس مناسب، آب، خوراک سبک و وسایل کمک‌حرکتی می‌تواند از آشفتگی ناگهانی پیشگیری کند. زمانی که سالمند ببیند اطرافیان شرایط را مدیریت می‌کنند، احساس ثبات بیشتری پیدا خواهد کرد. این احساس ثبات پایه مهمی برای تاب آوری سالمندان در جنگ به شمار می‌رود.

همچنین بهتر است سالمند در تصمیم‌گیری‌ها مشارکت داشته باشد. اگر قرار است محل استراحت عوض شود یا زمان جابه‌جایی تعیین گردد، نظر او باید با احترام شنیده شود. مشارکت دادن سالمند به حفظ عزت نفس کمک می‌کند و او را از حالت انفعال خارج می‌سازد. فردی که حس می‌کند هنوز بر بخشی از زندگی خود اثر دارد، از نظر روانی مقاوم‌تر باقی می‌ماند.

تاثیر سلامت روان بر تاب آوری سالمندان در جنگ

سلامت روان ستون اصلی تاب آوری سالمندان در جنگ است. اضطراب، ترس، غم، احساس تنهایی و نگرانی برای آینده، واکنش‌هایی طبیعی در چنین روزهایی هستند، ولی اگر مدیریت نشوند، می‌توانند به فرسودگی روانی، بی‌خوابی، افت اشتها، تحریک‌پذیری یا ناامیدی منجر شوند. سالمندان گاهی ناراحتی خود را مستقیم بیان نمی‌کنند. ممکن است بیشتر سکوت کنند، زودتر خسته شوند، بی‌قرار باشند یا مدام خبرها را دنبال کنند. این نشانه‌ها نیازمند توجه دقیق هستند.

برای تقویت سلامت روان سالمند، ایجاد فضای قابل پیش‌بینی اهمیت زیادی دارد. اگر ساعت غذا، زمان خواب، مصرف دارو و استراحت تا حد ممکن منظم باشد، ذهن احساس امنیت بیشتری خواهد داشت. همچنین محدود کردن مواجهه مداوم با اخبار تلخ می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. دیدن تصاویر دردناک و شنیدن تحلیل‌های ترس‌آفرین در تمام ساعات روز، روان سالمند را تحت فشار قرار می‌دهد و تمرکز او را بر هم می‌زند.

گفت‌وگوی همدلانه نیز از ابزارهای مهم حفظ سلامت روان است. بهتر است به سالمند اجازه داده شود درباره نگرانی‌هایش حرف بزند. قطع کردن سخن او، بی‌اهمیت جلوه دادن ترسش یا مقایسه کردن رنج او با دیگران، نتیجه مطلوبی ندارد. شنیده شدن، خود نوعی درمان است. همین فرصت برای بیان احساسات می‌تواند تاب آوری سالمندان در جنگ را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.

در مواردی که نشانه‌های شدید اضطراب، افسردگی، کابوس‌های مکرر، گیجی، گریه طولانی یا کناره‌گیری شدید دیده می‌شود، حمایت تخصصی روان‌شناس یا روان‌پزشک اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. رسیدگی زودهنگام به این علائم، از عمیق‌تر شدن آسیب جلوگیری می‌کند و مسیر بازگشت به ثبات را هموارتر می‌سازد.

نقش برنامه روزانه در حفظ آرامش سالمند

یکی از مؤثرترین راه‌ها برای تقویت تاب آوری سالمندان در جنگ، حفظ برنامه روزانه است. بحران معمولاً حس زمان را به هم می‌ریزد و روزها را مبهم می‌کند. سالمند اگر نتواند میان شب و روز، استراحت و فعالیت، دریافت خبر و آرامش فاصله‌ای روشن ایجاد کند، زودتر دچار خستگی روانی می‌شود. برنامه روزانه حتی اگر بسیار ساده باشد، به مغز پیام نظم و تداوم می‌دهد.

صبحانه در ساعت مشخص، مصرف دارو طبق نظم همیشگی، زمان استراحت عصر، گفت‌وگو با اعضای خانواده، خواندن دعا یا کتاب، نوشیدن مایعات کافی و خواب شبانه منظم، مجموعه‌ای از رفتارهای ساده اما حیاتی هستند. همین نظم کوچک می‌تواند احساس کنترل را بازسازی کند و از غلبه آشفتگی ذهنی بکاهد.

فعالیت ذهنی نیز ارزش زیادی دارد. حل جدول، مرور خاطرات خوش، شنیدن موسیقی آرام، دعا، تمرین‌های ساده حافظه یا تماشای برنامه‌های آرامش‌بخش می‌تواند ذهن سالمند را از غرق شدن در نگرانی مداوم دور کند. تاب آوری سالمندان در جنگ زمانی پایدارتر می‌شود که ذهن فرصت تنفس و فاصله گرفتن از فضای تهدید را داشته باشد.

مراقبت جسمی و اثر آن بر تاب آوری سالمندان در جنگ

سلامت جسم با سلامت روان رابطه‌ای عمیق دارد. اگر سالمند دچار کم‌آبی، ضعف، درد شدید، افت قند، بی‌خوابی یا نرسیدن دارو شود، توان روانی او نیز افت می‌کند. از این رو، مراقبت جسمی یکی از ارکان اصلی تاب آوری سالمندان در جنگ است. دسترسی منظم به داروهای ضروری باید در بالاترین اولویت قرار گیرد و اعضای خانواده بهتر است فهرست دقیق داروها، دوز مصرف و زمان استفاده را در دسترس داشته باشند.

تغذیه مناسب نیز اهمیت فراوانی دارد. در شرایط تنش، برخی سالمندان اشتهای خود را از دست می‌دهند و برخی نیز به دلیل نگرانی یا مشکلات گوارشی، کمتر غذا می‌خورند. وعده‌های سبک، مقوی و سازگار با وضعیت پزشکی سالمند می‌تواند انرژی جسمی و ثبات خلقی او را بهتر حفظ کند. نوشیدن آب و مایعات سالم نیز نباید فراموش شود، زیرا کم‌آبی در سالمندان پیامدهای جدی برای تمرکز، فشار خون و سطح هوشیاری دارد.

تحرک ملایم هم بخش مهمی از مراقبت جسمی است. اگر شرایط خروج از خانه فراهم نباشد، چند دقیقه راه رفتن در فضای امن، حرکات کششی آرام یا نرمش سبک روی صندلی می‌تواند گردش خون را بهتر کند و احساس رخوت را کاهش دهد. بدن فعال‌تر، ذهن پایدارتر ایجاد می‌کند و همین پیوند، تاب آوری سالمندان در جنگ را استحکام می‌بخشد.

حمایت اجتماعی و مسئولیت جامعه

تاب آوری سالمندان در جنگ فقط موضوعی خانوادگی نیست، بلکه مسئله‌ای اجتماعی و انسانی است. در بسیاری از موارد، سالمندان تنها زندگی می‌کنند یا به هر دلیل دسترسی محدودی به نزدیکان دارند. در چنین شرایطی، همسایه‌ها، گروه‌های داوطلب، مراکز درمانی، نهادهای امدادی، مساجد و سازمان‌های اجتماعی می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کنند. یک تماس منظم، پیگیری وضعیت دارو، تهیه مواد غذایی مناسب یا کمک در جابه‌جایی، برای سالمند معنایی بسیار بزرگ دارد.

جامعه‌ای که سالمندان را در برنامه‌ریزی بحران در اولویت قرار دهد، تاب آوری جمعی بالاتری خواهد داشت. شناسایی سالمندان نیازمند مراقبت ویژه، ایجاد مسیرهای امن برای دسترسی آنان به درمان، اطلاع‌رسانی روشن و حمایت از خانواده‌های مراقب، از جمله اقداماتی هستند که اثر مستقیم بر سلامت این گروه دارند. تاب آوری سالمندان در جنگ هنگامی تقویت می‌شود که احساس کنند جامعه آنان را فراموش نکرده است.

رسانه‌ها نیز مسئولیت مهمی دارند. انتشار محتوای آموزشی درباره مراقبت از سالمندان، انتقال اطلاعات معتبر، کاهش لحن ترس‌آفرین و تقویت همبستگی اجتماعی، می‌تواند فشار روانی را کمتر کند. پیام‌های آرام، امیدبخش و واقع‌بینانه برای سالمندانی که ساعت‌هایی از روز را با رسانه می‌گذرانند، بسیار ارزشمند است.

معنویت، امید و تجربه زندگی

بخش مهمی از تاب آوری سالمندان در جنگ از معنا و امید سرچشمه می‌گیرد. بسیاری از سالمندان در طول عمر خود فراز و فرودهای فراوانی دیده‌اند و همین تجربه زیسته می‌تواند به آنان قدرت درونی بدهد. وقتی سالمند احساس کند هنوز برای خانواده مهم است، تجربه‌اش شنیده می‌شود و حضورش مایه پیوند نسل‌هاست، انگیزه بیشتری برای حفظ آرامش و ادامه دادن خواهد داشت.

باورهای معنوی نیز برای شمار زیادی از سالمندان نقش پناهگاه روانی دارند. دعا، نیایش، توکل و ارتباط قلبی با خداوند می‌تواند از شدت احساس تنهایی و ترس بکاهد. امید سالم از دل همین باور شکل می‌گیرد؛ امیدی که واقعیت را می‌بیند، اما تسلیم آن نمی‌شود. این امید نیرویی عملی برای ادامه زندگی می‌سازد و تاب آوری سالمندان در جنگ را عمیق‌تر می‌کند.

جمع‌بندی

تاب آوری سالمندان در جنگ یکی از مهم‌ترین پایه‌های حفظ سلامت فردی و اجتماعی در روزهای بحران است. سالمندان در این شرایط با فشارهای جسمی، روانی و عاطفی گسترده‌ای روبه‌رو می‌شوند، اما با حمایت خانواده، مراقبت پزشکی، برنامه روزانه منظم، ارتباط اجتماعی، احترام به کرامت انسانی و تقویت امید، می‌توان ظرفیت سازگاری آنان را افزایش داد. هر اقدامی که حس امنیت، تعلق، نظم و ارزشمندی را در سالمند تقویت کند، در حقیقت به رشد تاب آوری سالمندان در جنگ کمک می‌کند. جامعه‌ای که از سالمندان خود در زمان بحران مراقبت می‌کند، در واقع از حافظه، هویت و انسانیت خود محافظت می‌نماید.

 

تاب آوری سالمندان در جنگ
تاب آوری سالمندان در جنگ

گفت‌وگو درباره تاب‌آوری ایران و تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور

خانه تاب‌آوری؛ نقطه آغاز گفت‌وگو درباره تاب‌آوری ایران و تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور

خانه تاب‌آوری در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های ترویج دانش تاب‌آوری در ایران تبدیل شده است. این مجموعه با تمرکز بر تولید محتوا، ترجمه منابع علمی، توسعه آموزش‌های تخصصی و گسترش ادبیات تاب‌آوری، بستری برای شکل‌گیری گفت‌وگوهای علمی و اجتماعی در حوزه تاب‌آوری فراهم کرده است. امروز هنگامی که از توسعه گفتمان تاب‌آوری در ایران سخن گفته می‌شود، نام خانه تاب‌آوری در کنار دانشگاه‌ها، پژوهشگران و فعالان این حوزه قرار می‌گیرد.

خانه تاب‌آوری را می‌توان نقطه آغاز یک گفت‌وگوی ملی درباره ظرفیت‌های جامعه ایرانی برای مواجهه با بحران‌ها، تغییرات اجتماعی، تحولات فرهنگی و چالش‌های نوظهور دانست. این گفت‌وگو بر این باور استوار است که جامعه ایرانی از پشتوانه‌های تاریخی، فرهنگی و هویتی ارزشمندی برخوردار است و همین سرمایه‌ها می‌توانند زمینه‌ساز رشد، پایداری و سازگاری در شرایط دشوار باشند.

در این مسیر، خانه تاب‌آوری نقش مهمی در معرفی مفاهیم علمی تاب‌آوری و پیوند دادن آن با فرهنگ ایرانی ایفا کرده است. انتشار مستمر مطالب آموزشی، ترجمه آثار معتبر جهانی و تبیین ابعاد گوناگون تاب‌آوری موجب شده است که این مفهوم از فضای تخصصی دانشگاهی فراتر رود و وارد عرصه عمومی، فرهنگی و اجتماعی کشور شود.

تأسیس خانه تاب‌آوری و شکل‌گیری یک جریان علمی

تأسیس خانه تاب‌آوری را می‌توان یکی از رویدادهای اثرگذار در مسیر توسعه دانش تاب‌آوری در ایران دانست. در دوره‌ای که منابع فارسی در این حوزه محدود بود، این مجموعه با هدف گردآوری، تولید و انتشار محتوای علمی فعالیت خود را آغاز کرد. تمرکز اصلی بر انتقال دانش روز جهان به زبان فارسی و فراهم کردن امکان دسترسی پژوهشگران، دانشجویان و علاقه‌مندان به منابع معتبر بود.

حاصل این تلاش‌ها ترجمه و انتشار بیش از پنجاه عنوان کتاب و اثر تخصصی در حوزه تاب‌آوری، سلامت روان، سرمایه اجتماعی، توانمندسازی فردی و اجتماعی و موضوعات مرتبط بوده است. این دستاورد موجب شد که ادبیات تاب‌آوری در ایران غنای بیشتری پیدا کند و زمینه برای انجام پژوهش‌های بومی گسترده‌تر فراهم شود.

ترجمه منابع علمی تنها یک فعالیت آموزشی نبود. این فرایند به ایجاد زبان مشترک میان پژوهشگران، متخصصان و سیاست‌گذاران نیز کمک کرد. بسیاری از مفاهیم تخصصی تاب‌آوری که امروز در ادبیات علمی کشور شناخته شده‌اند، از مسیر همین فعالیت‌های علمی و فرهنگی وارد فضای دانشگاهی و حرفه‌ای ایران شده‌اند.

خانه تاب‌آوری و بومی‌سازی دانش تاب‌آوری

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های خانه تاب‌آوری توجه به بومی‌سازی دانش تاب‌آوری است. تجربه جهانی نشان می‌دهد که انتقال مستقیم الگوهای علمی بدون توجه به زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی هر جامعه نمی‌تواند اثربخشی مطلوبی داشته باشد. از همین رو خانه تاب‌آوری تلاش کرده است مفهوم تاب‌آوری را در پیوند با ارزش‌ها، سنت‌ها، فرهنگ و هویت ایرانی بازتعریف کند.

این رویکرد زمینه‌ساز شکل‌گیری مباحث تازه‌ای در حوزه تاب‌آوری فرهنگی شد. در این نگاه، تاب‌آوری صرفاً به معنای مقاومت در برابر بحران نیست؛ بلکه ظرفیت حفظ پیوستگی فرهنگی، انسجام اجتماعی، انتقال ارزش‌ها و بازآفرینی سرمایه‌های هویتی در شرایط متحول نیز محسوب می‌شود.

خانه تاب‌آوری با تأکید بر این دیدگاه، نقش فرهنگ را به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع قدرت اجتماعی برجسته کرده است. فرهنگ در این چارچوب به منزله منبعی برای معنا، امید، همبستگی و سازگاری اجتماعی شناخته می‌شود.

مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور و دانشگاه حکیم سبزواری

یکی از نقاط عطف توسعه گفتمان تاب‌آوری در ایران، واگذاری مأموریت ملی دانشگاهی «تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور» به دانشگاه حکیم سبزواری بود. این مأموریت در چارچوب سیاست‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و با هدف تمرکز بر مسائل بنیادین کشور تعریف شد. بر اساس این رویکرد، ظرفیت‌های فرهنگی و هویتی ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع ارتقای تاب‌آوری اجتماعی مورد توجه قرار گرفت.

دانشگاه حکیم سبزواری با تشکیل دبیرخانه این مأموریت، مجموعه‌ای از برنامه‌های علمی، پژوهشی و فرهنگی را برای تبیین ابعاد مختلف تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور آغاز کرد. مطالعات مربوط به هویت فرهنگی، تاریخ اجتماعی، میراث فرهنگی، آداب و رسوم، زبان و ادبیات فارسی، ورزش‌های پهلوانی و سایر مؤلفه‌های هویت‌ساز فرهنگی در کانون این فعالیت‌ها قرار گرفت.

این مأموریت دانشگاهی ظرفیت تازه‌ای برای توسعه دانش تاب‌آوری در کشور ایجاد کرد و زمینه تعامل گسترده میان دانشگاه، جامعه و نهادهای فرهنگی را فراهم ساخت.

 نقش خانه تاب‌آوری در تقویت پارادایم تاب‌آوری فرهنگی

خانه تاب‌آوری از نخستین نهادهایی بود که اهمیت مفهوم «تاب‌آوری فرهنگی» را در فضای علمی و عمومی کشور برجسته کرد. فعالیت‌های آموزشی، انتشار مطالب علمی، ترجمه آثار تخصصی و پوشش رویدادهای مرتبط موجب شد که این مفهوم به تدریج جایگاه خود را در میان پژوهشگران علوم انسانی و اجتماعی پیدا کند.

هم‌زمان با اجرای مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور در دانشگاه حکیم سبزواری، خانه تاب‌آوری نیز با تولید محتوا و گسترش مباحث نظری به تقویت این پارادایم کمک کرد. حاصل این هم‌افزایی، شکل‌گیری ادبیاتی بود که تاب‌آوری را در ارتباط مستقیم با فرهنگ، هویت، حافظه تاریخی و سرمایه اجتماعی تحلیل می‌کند.

امروزه مفهوم تاب‌آوری فرهنگی در بسیاری از نشست‌ها، مقالات، پژوهش‌ها و برنامه‌های آموزشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تحول نشان‌دهنده شکل‌گیری یک گفتمان علمی جدید است که ریشه در ظرفیت‌های فرهنگی و هویتی جامعه ایرانی دارد.

 از فرد تا فرهنگ؛ گسترش دامنه تاب‌آوری

برگزاری نخستین هفته ملی تاب‌آوری ایران با شعار «از فرد تا فرهنگ» در دانشگاه حکیم سبزواری را می‌توان نماد بلوغ این گفتمان دانست. این رویداد با هدف بازشناسی سازوکارهای فرهنگی برآمده از هویت ملی و ارتقای تاب‌آوری فردی و اجتماعی برگزار شد و مورد توجه گسترده دانشگاهیان و فعالان اجتماعی قرار گرفت.

شعار «از فرد تا فرهنگ» بیانگر این واقعیت است که تاب‌آوری تنها یک ویژگی فردی نیست. خانواده، جامعه، نهادهای فرهنگی، نظام آموزشی و حافظه تاریخی نیز در شکل‌گیری ظرفیت‌های تاب‌آورانه نقش دارند. به همین دلیل توسعه تاب‌آوری نیازمند نگاه چندبعدی و میان‌رشته‌ای است.

خانه تاب‌آوری در سال‌های گذشته همواره بر همین نگاه جامع تأکید داشته و تلاش کرده است ابعاد فردی، خانوادگی، اجتماعی، سازمانی و فرهنگی تاب‌آوری را به صورت هم‌زمان مورد توجه قرار دهد.

خانه تاب‌آوری و آینده مطالعات تاب‌آوری در ایران

امروز خانه تاب‌آوری به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین پایگاه‌های تخصصی تاب‌آوری در ایران شناخته می‌شود. گستره فعالیت‌های این مجموعه از آموزش عمومی تا توسعه ادبیات تخصصی، از ترجمه کتاب‌های مرجع تا حمایت از گفتمان تاب‌آوری فرهنگی را دربرمی‌گیرد.

بیش از پنجاه عنوان کتاب ترجمه‌شده، صدها مقاله آموزشی و علمی، مشارکت در توسعه ادبیات تخصصی تاب‌آوری و همراهی با برنامه‌های ملی مرتبط با تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور، بخشی از کارنامه این مجموعه به شمار می‌آید. این دستاوردها نقش خانه تاب‌آوری را در توسعه دانش تاب‌آوری در ایران برجسته ساخته است.

چشم‌انداز آینده نیز بر توسعه بیشتر مطالعات میان‌رشته‌ای، گسترش آموزش‌های تخصصی، تقویت پژوهش‌های بومی و افزایش مشارکت دانشگاه‌ها و مراکز علمی در حوزه تاب‌آوری استوار است. در این مسیر، خانه تاب‌آوری می‌تواند همچنان یکی از مهم‌ترین کانون‌های تولید و انتشار دانش تاب‌آوری در کشور باقی بماند.

جمع‌بندی نهایی وپایان سخن اینکه خانه تاب‌آوری نقطه آغاز گفت‌وگو درباره تاب‌آوری ایران و بستری برای توسعه اندیشه تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور است. تأسیس این مجموعه، ترجمه بیش از پنجاه عنوان کتاب تخصصی، مشارکت در بومی‌سازی دانش تاب‌آوری و همراهی با مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور دانشگاه حکیم سبزواری، جایگاهی ویژه برای آن در فضای علمی و فرهنگی کشور ایجاد کرده است.

گسترش پارادایم و گفتمان تاب‌آوری فرهنگی در ایران حاصل همکاری نهادهای علمی، دانشگاهی و فرهنگی است و خانه تاب‌آوری در این میان نقش یک پیونددهنده علمی و فرهنگی را بر عهده داشته است. این مسیر می‌تواند به تقویت سرمایه‌های فرهنگی، ارتقای انسجام اجتماعی، حفظ هویت ملی و افزایش ظرفیت جامعه ایرانی برای مواجهه با تحولات آینده منجر شود.

گفتنی است نام خانه تاب‌آوری یک عنوان ثبت‌شده و دارای مالکیت معنوی است. همچنین بازوی چاپ و نشر این مجموعه با شماره ۲۰۱۱۴ به ثبت رسیده است. بر این اساس، استفاده از نام «خانه تاب‌آوری» یا عناوین مشابه همراه با هرگونه پیشوند یا پسوند که موجب تداعی یا انتساب به این برند شود، مغایر با اصول اخلاق حرفه‌ای بوده و می‌تواند مشمول پیگیری‌های قانونی مرتبط با حقوق مالکیت فکری باشد. احترام به این نام ثبت‌شده، بخشی از پاسداشت حقوق معنوی، اخلاق علمی و هویت حرفه‌ای حوزه تاب‌آوری در ایران است.

خانه تاب‌آوری؛ نقطه آغاز گفت‌وگو درباره تاب‌آوری ایران
خانه تاب‌آوری؛ نقطه آغاز گفت‌وگو درباره تاب‌آوری ایران

ششتمد؛ روایت تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور

ششتمد؛ روایت تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور در دیار بیهق

شهرستان ششتمد با تکیه بر میراث فرهنگی بیهق، سرمایه اجتماعی و مشارکت نهادهای محلی، میزبان نشست‌های تخصصی تاب‌آوری شد. این رویداد نمونه‌ای از توسعه پایدار مبتنی بر هویت فرهنگی و تاب‌آوری جامعه‌محور را به نمایش گذاشت.

با فرارسیدن مردادماه، شهرستان تاریخی ششتمد، سرزمین فرهنگ، دانایی و زادگاه مفاخر بزرگ حوزه تمدنی بیهق، میزبان رویدادی ارزشمند در عرصه توسعه سرمایه‌های انسانی و اجتماعی شد. این رویداد که با ابتکار شهرداری ششتمد و همراهی فرمانداری، آموزش و پرورش و سایر نهادهای محلی برگزار گردید، فراتر از یک برنامه آموزشی، تلاشی هدفمند برای تقویت بنیان‌های فرهنگی، اجتماعی و هویتی جامعه محلی بود.

ششتمد، یکی از کهن‌ترین مناطق غرب خراسان رضوی، در جنوب سبزوار و در قلمرو تاریخی بیهق قرار گرفته است. این شهرستان که در سال ۱۳۹۹ به شهرستان مستقل ارتقا یافت، دارای پیشینه‌ای چند هزار ساله، اقلیم معتدل و خشک، اقتصاد مبتنی بر کشاورزی و تولید محصولاتی همچون زعفران، غلات و پنبه است. بسیاری از پژوهشگران، ششتمد را بخشی از هویت تاریخی بیهق می‌دانند؛ سرزمینی که نام آن با دانش، ادب و اندیشه گره خورده است. وجود آثار تاریخی، گویش بومی، آیین‌های فرهنگی و پیوند عمیق مردم با سنت‌های محلی، این منطقه را به یکی از کانون‌های مهم فرهنگ بومی خراسان تبدیل کرده است.

در چنین بستری، برگزاری سلسله نشست‌های تخصصی تاب‌آوری با حضور دکتر محمدرضا مقدسی، مدیر و مؤسس خانه تاب‌آوری ایران، معنایی فراتر از انتقال دانش پیدا می‌کند. این برنامه در واقع حرکتی در مسیر بازآفرینی هویت اجتماعی و تقویت ظرفیت‌های فرهنگی جامعه برای مواجهه با تغییرات و بحران‌های پیش‌رو بود؛ رویکردی که امروزه از آن با عنوان «تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور» یاد می‌شود.

تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور بر این اصل استوار است که جوامع زمانی توان عبور از بحران‌ها را پیدا می‌کنند که پیوند خود را با ریشه‌های فرهنگی، ارزش‌های مشترک و حافظه تاریخی خویش حفظ کرده باشند. در این نگاه، فرهنگ نه صرفاً مجموعه‌ای از آداب و رسوم، بلکه سرمایه‌ای راهبردی برای حفظ انسجام اجتماعی، تقویت امید جمعی و استمرار توسعه محسوب می‌شود. ششتمد با پشتوانه تاریخی و فرهنگی خود، ظرفیت کم‌نظیری برای تبدیل شدن به الگویی از تاب‌آوری فرهنگی در سطح منطقه‌ای و ملی دارد.

در جریان این نشست‌ها، گروه‌های مختلف اجتماعی از جمله مدیران اجرایی، فرهنگیان، کارآفرینان، بانوان، فعالان اجتماعی، داوطلبان سلامت و کنشگران فرهنگی حضور داشتند. این تنوع مخاطبان نشان می‌دهد که تاب‌آوری دیگر مفهومی محدود به مدیریت بحران نیست؛ بلکه به یک گفتمان اجتماعی تبدیل شده است که تمامی ارکان جامعه را در بر می‌گیرد.

یکی از محورهای مهم این رویداد، بررسی رابطه میان توسعه اقتصادی و هویت فرهنگی بود. در سال‌های اخیر، بسیاری از جوامع محلی در سراسر جهان با چالش تعارض میان توسعه و هویت مواجه بوده‌اند. تجربه‌های موفق نشان داده است که توسعه پایدار زمانی محقق می‌شود که میان پیشرفت اقتصادی و حفظ سرمایه‌های فرهنگی تعادل برقرار شود. در نشست ویژه کارآفرینان و فعالان اقتصادی ششتمد نیز بر همین موضوع تأکید شد. شرکت‌کنندگان با مفاهیم پیش‌بینی‌پذیری، آینده‌نگری و پردازش پیش‌بینانه آشنا شدند و راهکارهای افزایش تاب‌آوری اقتصادی در برابر نوسانات بازار و تغییرات محیطی را مورد بررسی قرار دادند.

اما آنچه این برنامه را متمایز می‌کرد، توجه ویژه به بعد فرهنگی تاب‌آوری بود. در این نشست‌ها، فرهنگ به عنوان مهم‌ترین عامل بازسازی اجتماعی و تقویت هویت جمعی معرفی شد. زمانی که افراد یک جامعه نسبت به پیشینه تاریخی، ارزش‌های مشترک و میراث فرهنگی خود احساس تعلق داشته باشند، توان بیشتری برای مقابله با بحران‌ها، آسیب‌های اجتماعی و تغییرات ناگهانی خواهند داشت.

حضور بانوان، مروجان فرهنگی و فعالان اجتماعی در این برنامه نیز بیانگر آن بود که تاب‌آوری فرهنگی بدون مشارکت اجتماعی معنا پیدا نمی‌کند. زنان همواره از مهم‌ترین انتقال‌دهندگان فرهنگ و ارزش‌های اجتماعی در خانواده و جامعه بوده‌اند و نقش آنان در حفظ هویت فرهنگی و تقویت سرمایه اجتماعی، نقشی بی‌بدیل است. از این منظر، مشارکت گسترده بانوان ششتمدی در این نشست‌ها را می‌توان نشانه‌ای از ظرفیت بالای این منطقه برای توسعه الگوهای بومی تاب‌آوری دانست.

بخش دیگری از این رویداد به مدیران و مسئولان اجرایی شهرستان اختصاص یافت. در تالار اجتماعات فرمانداری ششتمد، نشست تخصصی «اصول و مبانی تاب‌آوری سازمانی» با حضور مدیران دستگاه‌های اجرایی، اعضای شورای اسلامی شهر و کارشناسان برگزار شد. در این نشست تأکید شد که توسعه پایدار بدون سازمان‌های تاب‌آور امکان‌پذیر نیست. سازمان‌های تاب‌آور نه تنها در برابر بحران‌ها فرو نمی‌ریزند، بلکه از چالش‌ها به عنوان فرصتی برای یادگیری، نوآوری و ارتقای کیفیت خدمات استفاده می‌کنند.

دکتر محمدرضا مقدسی در این نشست با اشاره به تجربه بیش از یک دهه فعالیت خانه تاب‌آوری و تألیف ده‌ها عنوان کتاب در حوزه تاب‌آوری اظهار داشت که سازمان‌های موفق آینده، سازمان‌هایی خواهند بود که توان سازگاری با تغییرات اقلیمی، اجتماعی و اقتصادی را داشته باشند. از نگاه وی، تاب‌آوری سازمانی تنها به معنای بازگشت به شرایط پیشین نیست، بلکه توانایی خلق مسیرهای جدید برای خدمت‌رسانی و توسعه است.

در بخش آموزش نیز اداره آموزش و پرورش ششتمد با رویکردی آینده‌نگرانه، دوره تخصصی «مبانی تاب‌آوری در مدارس» را برای مدیران و معلمان برگزار کرد. این دوره هشت‌ساعته که با صدور گواهی ضمن خدمت همراه بود، بر نقش مدارس در شکل‌دهی سرمایه انسانی آینده تأکید داشت. در این نشست‌ها بار دیگر یادآوری شد که مدرسه نخستین کانون اجتماعی‌شدن و هویت‌یابی کودکان است و معلمان، معماران سرمایه اجتماعی نسل آینده محسوب می‌شوند.

تاب‌آوری فرهنگی از مدرسه آغاز می‌شود. دانش‌آموزانی که با تاریخ، فرهنگ، ادبیات و ارزش‌های سرزمین خود آشنا هستند، در برابر آسیب‌های اجتماعی، بحران‌های هویتی و فشارهای محیطی مقاومت بیشتری از خود نشان می‌دهند. به همین دلیل، آموزش تاب‌آوری در مدارس را باید یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها برای آینده هر جامعه دانست.

آنچه در ششتمد رخ داد، نمونه‌ای موفق از همکاری میان‌بخشی بود. مشارکت شهرداری، فرمانداری، آموزش و پرورش، شوراهای اسلامی، داوطلبان سلامت، بخش خصوصی و فعالان فرهنگی نشان داد که تاب‌آوری یک مسئولیت مشترک و دستاوردی جمعی است. هیچ سازمان یا نهادی به تنهایی قادر به ایجاد جامعه‌ای تاب‌آور نیست؛ بلکه این هدف تنها از طریق هم‌افزایی میان نهادهای مختلف و مشارکت فعال شهروندان محقق می‌شود.

امروزه جهان با چالش‌های متعددی از جمله تغییرات اقلیمی، مهاجرت، تحولات فناوری، نابرابری‌های اجتماعی و بحران‌های اقتصادی روبه‌روست. در چنین شرایطی، جوامعی موفق خواهند بود که ضمن بهره‌گیری از دانش روز، پیوند خود را با فرهنگ و هویت تاریخی خویش حفظ کنند. ششتمد با تکیه بر میراث فرهنگی بیهق، سرمایه اجتماعی مردم و نگاه آینده‌محور مدیران خود، گام مهمی در این مسیر برداشته است.

مفهوم «تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور» که در این نشست‌ها مورد توجه قرار گرفت، در حقیقت دعوتی برای بازگشت به ریشه‌ها و بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی در مسیر توسعه است. این رویکرد به ما یادآوری می‌کند که توسعه زمانی پایدار خواهد بود که انسان‌ها نه تنها از نظر اقتصادی، بلکه از نظر فرهنگی و هویتی نیز احساس امنیت، تعلق و معنا داشته باشند.

در پایان این رویداد، دکتر محمدرضا مقدسی تأکید کرد که خانه تاب‌آوری ایران همچنان در کنار مردم و مدیران ششتمد خواهد بود تا این حرکت فرهنگی به یک جریان پایدار تبدیل شود. به باور وی، نشست‌های برگزارشده تنها آغاز راهی است که می‌تواند نگرش جامعه نسبت به بحران، توسعه و آینده را متحول سازد.

امروز ششتمد بیش از هر زمان دیگری در مسیر تبدیل شدن به الگویی از تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور قرار گرفته است؛ الگویی که نشان می‌دهد توسعه پایدار نه از دل فراموشی گذشته، بلکه از دل شناخت هویت، تقویت سرمایه اجتماعی و بهره‌گیری از دانش روز متولد می‌شود. ششتمد، دیار فرهنگ و دانایی، اکنون با اتکا به همین سرمایه‌های ارزشمند، آینده‌ای روشن‌تر و پایدارتر را برای نسل‌های پیش رو ترسیم می‌کند.

 

ششتمد؛ روایت تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور در دیار بیهق
ششتمد؛ روایت تاب‌آوری فرهنگی هویت‌محور در دیار بیهق

دلبستگی به خدا موجب تاب آوری است

دلبستگی به خدا موجب تاب آوری است

https://www.resiliency.ir/wp-content/uploads/2023/01/resiliency-ir-god-resiliency-1121.jpg

دلبستگی به خدا موجب تاب آوری است

دلبستگی به خدا موجب تاب آوری است تاب آوری نتیجه ایمن بودن دلبستگی است هرچه افراد از دلبستگی ایمن تری برخوردار باشند تعلق خاطر به خداوند عالم پایگاه امنی شناخته می شود که در زمان های پریشانی پناهگاه بشر است
مریم فرجی روانشناس و مترجم در خانه تاب آوری نوشت هرچه افراد از دلبستگی ایمن تری برخوردار باشند، از سلامت عاطفی، روانی و رفتاری بیشتری برخوردارند بین متغیر دلبستگی ایمن و متغیر تاب آوری در برخی از مطالعات داخلی رابطه اعلام شده است در واقع بین متغیر ایمن با متغیر تاب آوری رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد (رجب زاده وهمکاران ، ۱۳۹۷).

دلبستگی مجموعه ای از هیجانها، رفتارها و شناخت هایی ساختارمند است که با تلاش کودک در دسترسی به احساس ایمنی، آرامش و کاوش در محیط شکل گرفته و در طول عمر تحول می یابد.

کودک با بهره گرفتن از تکیه گاه امن دلبستگی ، به عنوان منبع آرامش، به مقابله با سختیها و شرایط ناگوار پرداخته و به کاوش محیط می پردازد دلبستگی ایمن باعث رشد صفات روانشناختی مثبت همچون تاب آوری، عواطف مثبت و امید در افراد می شود که این صفات نیز مهارتهای مقابله، احساس ارزش وظرفیت تحمل و سازش با تنیدگی را افزایش می دهند.

تحقیقات داخلی در زمینه دلبستگی به خدا نشان داده است، افرادی که دلبستگی ایمن به خدا دارند، در احساس تنهایی، افسردگی، اضطراب، بیماریهای جسمانی و سایر اختلالات روانی، در سطح پایین تری قرار دارند و از نظر سلامتی روانی و جسمانی وضعیت بهتری دارند .
در مطاله دیگری نشان داده شده است که دلبستگی به خدا با معنا دا ری زندگی و تاب آوری و معناداری با تاب آوری همبستگی مثبت معناداری دارد( بابلان عادل و همکاران ).
بیطرفان و همکاران هم در پژوهش در زمینه تاب آوری سالمندان اعلام کردند که بین سبک‌های دلبستگی به خدا و تاب‌آوری با اضطراب مرگ رابطه منفی و معنی‌داری وجود دارد (۱۳۹۶).
افرادی که پاسخ های پذیرا در زمینه نیازهای فیزیکی وعاطفی دریافت می کنند در شرایط ناگوار مقاومت و تاب آوری بیشتری دارند تاب آوری مبتنی بر دلبستگی ایمن به خدا نقش اساسی در کنترل عواطف و هیجانات منفی به ویژه در بیماریهای سخت درمان دارد .
محبت و عواطف مثبت، عنصری است که به افراد کمک می کند تا شهامت و جرات تردید ناپذیری برای مقابله با شرایط سخت کسب کنند.
بنابراین، سبک دلبستگی را می توان به عنوان یکی از منابع تاب آوری در نظر گرفت که منعکس کننده توانایی تنظیم، تعدیل یا کاهش موثر پاسخ های هیجانی به رویداد های ناگوار مانند بیماری سرطان است.
امروزه با توسعه ادبیات تحقیق و گسترش نظریه دلبستگی، علاوه بر دلبستگی به والدین در بعد معنوی نیزحضور خداوند و ارتباط افراد با خداوند نوعی دلبستگی قلمداد می شود بر همین اساس د رمطالعه ای که توسط منیژه کاوه انجام شده است رابطه بین دلبستگی به خدا و تاب آوری مثبت و معنا دار اعلام شده است .

دلبستگی به خدا تحت عنوان ارتباط و گرایش عاطفی فرد به خداوند تعریف می شود.

در این تعلق خاطر، خداوند به عنوان پایگاه امنی شناخته می شود که در همه شرایط می توان او را جستجو کرد بر همین اساس هم مطالعه ای دیگری که مقاله آن در مجله علمی پژوهش در دین و سلامت منتشر شده اعلام شده است که بین دلبستگی ایمن به خدا با تاب‌آوری، ذهن‌آگاهی و خودشفقت‌ورزی رابطۀ مثبت و معنادار؛ ولی بین دلبستگی اجتنابی با تاب‌آوری، ذهن‌آگاهی و خودشفقت‌ورزی رابطه منفی وجود داشته است (نصرتی و همکاران ، ۱۳۹۵).

ارتباط با خدا به لحاظ نظری، در چارچوب نظریه دلبستگی بالبی و مبتنی بر دیدگاه دلبستگی به والدین(مراقب- کودک) می باشد.

 

در برخی از متون پنج معیار برای توصیف دلبستگی به خدا به قرار زیز مورد اشاره قرار گرفته است :

۱) جستجو و حفظ مجاورت با خداوند:
در دلبستگی به خدا اگر چه فرد نمی تواند به طور فیزیکی به خدا نزدیک شود اما بسیاری از رفتارهای مذهبی همانند نماز خواندن، دعا کردن و زیارت اماکن متبرکه، در ادیان و مذاهب مختلف شبیه به وارسی های متناوب کودک برای اطمینان از این که چهره دلبستگی در دسترس و پاسخگو است می باشد و نوعی رفتار مجاورت جویانه با خداست.
۲) خداوند به عنوان پناهگاه امن:
همانطور که کودک در شرایط استرس زا و بحرانی به سمت چهره اصلی دلبستگی(مراقب) بر می گردد، فرد مومن نیز در شرایط استرس، درماندگی و بحران به خداوند به عنوان پناهگاه مطمئن پناه می برد.
۳) خداوند به عنوان پایگاه ایمن:
همانطور که کودک، مادر را پایه و اساس ایمنی می داند و در محیط کاوش می کند. فرد مومن نیز با اعتقاد به این که خدا پایه و اساس ایمنی است، احساس قدرت کرده و این امر باعث افزایش اعتماد به نفس و امنیت وی در لحظات اضطراب و ترس می شود.
۴) جدایی و فقدان:
خداوند فراگیر است و همه جا حضور دارد، بنابراین فرد نمی تواند همانطور که از یک چهره دلبستگی انسانی جدا می شود یا او را از دست می دهد از خدا نیز جدا شود. افرادی که از آیین ها ی دینی و مذهبی دور می شوند، نوعی اضطراب جدایی را تجربه می کنند و برای رسیدن به آرامش و احساس امنیت، در صدد جوارجویی با خداوند بر می آیند.
 ۵) خداوند به عنوان قادر و دانای کل:
رابطه انسان و خدا بهتر از رابطه مراقب- کودک این ویژگی را آشکار می کند و این ویژگی در ارتباط فرد با خدا نسبت به رابطه دو فرد عاشق بزرگسال نیز دائمی تر بوده و بیشتر حفظ می شود. شاید از مهمترین تفاوت های موضوع دلبستگی به والدین و دلبستگی بزرگسالی با دلبستگی به خدا همین ویژگی باشد.

 

تاب آوری راز زنده مانی و زندگانی است

تاب آوری راز زنده مانی و زندگانی است تاب‌آوری شامل ویژگیهایی شخصیتی و دسترسی به منابع حمایتی و آموزشی است .این دو رکن از ارکان تاب آوری هم قابلیتی ذاتی و هم از پتانسیل توسعه برخوردارند برآیند این دو  شخص را قادر می‌سازند تا به‌خوبی از پس شرایط سخت برآید.

تاب‌آوری ظرفیت و توانایی خاصی در پیشگیری را معرفی میکند تاب آوری راز زندگانی است بهبودی یا کاهش خطر صدماتی و گرفتاریهایی چون خشم، افسردگی یا بازگشت و بهبودی در حد بهینه زمان است، که بیشتر مرتبط با استرس یا شرایط استرس‌آور است و روش بهبودبخشی ذهنی و عمل به آن در زندگی، به شکل‌های گوناگون وجود دارد.

نرگس زمانی عضو باشگاه تاب آوری میگنا در ادامه این یادداشت اضافه میکند : البته که تاب آوری هم مثل هر خصلت دیگری میتواند اکتسابی باشد. شاید بشود اینطور گفت که تاب آوری مثل هوش است. همانطور که میدانید ما دو نوع هوش داریم هوش ژنتیک و هوش اکتسابی یا تجربی .

درست مثل هوش زنتیک، بعضی افراد درونمایه  و سرمایه ای از تاب آوری دارند. بطور ذاتی صبورند و حکیمانه رفتار میکنند یعنی در حین اینکه انسانهای عاطفی ومعنوی هستند اما به ندرت پیش می آید که بدون فکر و بطور احساسی عمل کنند.
معمولا برای هر مسئله و چالشی با تفکر و تامل می توانند راهکاری پیدا کنند و واکنش بی ضرری از خود بروز دهند. اشتباه نکنید این افراد تحمل بالایی ندارند بلکه واکنش به موقع و کارساز دارند که نه خودشان آسیب ببینند و نه به دیگران آسیب برسانند .
ناگفته نماند که سطح آگاهی هم در میزان تاب آوری نقش بسزایی دارد. همچنین شما می‌توانید با تمرین و کسب مهارت‌ها، روحیه تاب‌آوریتان را بالا ببرید.

همان‌گونه که تعاریف نشان می‌دهند ما دارای نقاط قوتی در ذهن هستیم که همواره از دوران جنینی با ما همراه هستند، درست مانند دانه‌هایی که قابلیت رشد را دارند.

اگر روحیه تاب‌آوری نداشته باشید، شما به مدت طولانی زنده نمی‌مانید و پرورش نمی‌یابید.

شاید بتوان گفت :
” تاب آوری راز زنده مانی و زندگانی است “
برای پاسخ مناسب به ناملایمات باید با آرامش و توانمندی و سطح آگاهی بالا، به تغییر شرایط بپردازیم. نقاط قوت خود و دوستان، مربیان و دیگران را شناسایی کنیم. مانند نقاط قوت ذهنی، روحی، عاطفی، فیزیکی، مالی و اجتماعی.
تاب‌آوری فرآیندی پلکانی است. ممکن است شما روی پله چهارم باشید و من روی پله اول .اما ما می‌توانیم این راه پلکانی را ادامه دهیم و امیدوارباشیم که روحیه تاب‌آوری مان افزایش پیدا کند و استرس را از بین ببرد.

روحیه تاب‌آوری، به تندرستی و بهبود کارکردتان نیز کمک می‌کند.

تاب‌آوری می‌تواند شدت نشانه‌های استرس و یا بیماریها را کاهش دهد و بهبودی را تسهیل کند.

پیامدهای عاطفی در شرایط استرس‌آور به اندازه کافی ناراحت‌کننده است. با این حال، ذهن و بدن به هم مرتبط هستند.
بنابراین استرس‌های عاطفی حل نشده و بیش از حد می‌تواند ما را در برابر انواع بیماری‌ها، مرگ زودهنگام و کارکرد ضعیف در محل کار و خانه آسیب‌پذیر کند. تاب‌آوری به بهبود وضعیت روانی، فیزیکی، اجتماعی و روحی و عملکرد ما در شرایط سخت کمک می‌کند.
با تاب‌آوری میتوانیم آرام‌تر و مفیدتر باشیم و از تمامی لحظات زندگیمان بیشتر لذت ببریم. کسانی که تاب‌آوری کمتری داشته باشند، تمایل کمتری به حضور در جامعه دارند و در نتیجه به تدریج کارشان را رها می‌کنند.
مردم استرس‌های خود را به شیوه‌های گوناگونی ابراز می‌کنند. برای مثال: پس از اینکه در معرض یک رویداد غیرقابل کنترل یا استرس‌آور قرار گیرند، ممکن است در یک شخص اختلال استرس پس از حادثه پدیدار گردد، شاید در شخص دیگری عوارض افسردگی‌، اضطراب یا افکار خودکشی گسترش یابد.

برخی ممکن است دو یا چند شرایط استرس‌آور را به‌طور هم‌زمان تجربه کنند و شاید برخی به این شرایط مشکل، موجه بنگرند و علی‌رغم پریشانی، خستگی، بدخوابی و یا حتی عدم تمرکز به کار خود ادامه دهند. تاب‌آوری می‌تواند از شما در برابر این عوامل مخاطره‌آمیز محافظت کند،
یک ضرب‌المثل آفریقایی قدیمی می‌گوید: «شما می‌دانید که یک سقف خوب باید چطور ساخته شود تا باران از آن نبارد.» انسان‌ها تفاوت چندانی با این ضرب‌المثل ندارند. همه ما مردمی را می‌شناسیم که با چالش‌های بزرگی مواجه شده‌اند.
برخی به خوبی با استرس‌هایشان مقابله می‌کنند. برخی از لحاظ روانی، دچار لغزش می‌شوند و پس از مدتی بهبود می‌یابند. گروه سومی وجود دارند که هرگز بهبود نمی‌یابند.
‌چیزی که این دو گروه را از گروه سوم متمایز می‌سازد روحیه تاب‌آوری است. به‌طور کلی‌، داشتن روحیه تاب‌آور می‌تواند راهی برای مقاومت در برابر استرس‌، راه نجات و رهایی در برابر سختی میباشد و این مقاومت اشاره به روحیه مثبت شما دارد.



https://www.resiliency.ir/wp-content/uploads/2023/02/n00061266-b.jpg

تاب آوری ضرورتی در تربیت و تحول مثبت نوجوانان است

تاب آوری ضرورتی در تربیت و تحول مثبت نوجوانان است

تاب آوری ضرورتی در تربیت و تحول مثبت برای نوجوانان است مریم عامری روانشناس و نویسنده در خانه تاب آوری نوشت :

این سخنی با نوجوانان ، مربیان و والدین عزیز است نوجوانی راهی  نو ، مسیری نو، و این بالندگی و میل به تکمیل و تکامل فرصت خجسته ای است برای کشف و پرورش توانایی های بعبارتی دیگر شاید فرصتی باشد برای جشن رسیدن به حداکثر ظرفیتهای شناختی و هیجانی و جسمانی

این طراوات و رویش را گرامی بداریم و قدر بدانیم شاید این بهترین جمله ای باشد که یک مشاور و روانشناس می تواند به والدین نگران نوجوانی که مهم ترین دوره تحولی زندگیش را می گذراند بگوید.

والدین نگرانی که آنقدر به فکر خوشبختی و موفقیت فرزندشان در آینده هستند که هرگز این احتمال را نمی دهند که گاهی خود آنها با این میزان از اضطراب و کنترلگری بزرگترین مانع برای رسیدن فرزندشان به موفقیت هستند.

آنها از جوانه انتظار به یکباره درخت شدن و به بار نشستن دارند.

جوانه ای که بدون توجه به ویژگی های بالقوه آن میزان معینی از خاک، آب، و آفتاب را دریافت می کند شبیه جوانه های باغ دوستان که چند سال قبل کاشته شده اند و الان سیب های خوبی می دهند. غافل از اینکه جوانه آنها جوانه درخت گیلاس است .

باغبان خوبی بودن نیاز به آگاهی و کمی هم دانش گیاه شناسی دارد.اگر والدین با توجه به ویژگی های فردی، توانایی ها و استعدادهای جوانه زندگی شان او را در خاک و بستر مناسبی قرار دهند و به میزان مورد نیاز آب و آفتاب در اختیارش قرار دهند جوانه به طور فطری رشد می کند و مسیرش را طی می کند و به بار حقیقی خودش می نشیند، فقط به کمی همراهی و شکیبایی باغبان نیاز دارد تاب آوری برای نوجوانان در تربیت وتحول مثبت از ضروریات است

برزخ نوجوانی :

نوجوان نه از معصومیت و آسیب پذیری دوران کودکی برخوردار است که بدون چشم داشت مورد عشق و محبت و حمایت خانواده قرار بگیرد و نه از استقلال و شخصیت شکل یافته فرد بزرگسال که به دلیل توانایی ها و دستاوردهایش مورد احترام قرار بگیرد. او در میانه راهی ست که باید برای دریافت عشق واحترام و توجه کارهای خوب بکند

در غیر این صورت اطرافیان و ندای درونی اش او را مورد قضاوت قرار خواهند داد

او سعی دارد بهترین خودش را با همان دانش و تجربه کم از زیستن و با تمام سردرگمی هایی که در این دوره حیاتی تجربه می کند ارائه دهد

سر در گمی ،از این شاخه به آن شاخه پریدن و عدم ثباتی که از ویژگی های بارز و غیر قابل اجتناب این دوره است.

والدین آگاه این سردرگمی را در اندازه معقول و منطقی اش دلیلی بر سلامت مسیر رشد نوجوانشان می دانند و به او هم این اطمینان خاطر را می دهند که همه اینها به دلیل تغییرات جسمانی،هورمونی و روانشناختی این دوره می باشد و اتفاقا دلیلی برای خوشحالی ست که مسیر رشد دارد درست طی می شود و بعد از تجربه های متفاوت در شروع جوانی به ثبات می رسد .

نوجوانی که در گذار از کودکی به بزرگسالی همه تلاشش را برای شناخت خود و جهان اطرافش  می کند در برزخی به سر می برد که پر از سوال و بلا تکلیفی ست و نقش خانواده و والدین در ایجاد آرامش برای شناختی درست و عمیق از خود و اطرافیان و جهان پیرامونش بسیار پررنگ و حیاتی است.

گام های مهم در تربیت نوجوانانی توانا و تاب آوری

به طور معمول دوره نوجوانی یکی از مهم ترین دغدغه های ذهنی والدین به شمار می رود. چالش ها و تعارضات بین والدین و نوجوان فضای امن و مثبت خانواده را برای گفتگو های سازنده و اثر بخش از بین می برد .

اما اگر والدین نسبت به تفاوت های دوره کودکی و نوجوانی و همین طور تفاوت های فردی فرزندشان آگاهی کامل داشته باشند این دوره می تواند یکی از زیباترین تجربه های زندگی والدین و نوجوان باشد.

تنها چند گام تا رسیدن به این تجربه زیبا فاصله وجود دارد.

گام اول پذیرش تفاوت های دوره کودکی و نوجوانی ست.

از مهم ترین تفاوت های این دوره با دوران کودکی تغییرات جسمانی و استقلال طلبی و رابطه با دوستان و همسالان است.

اما اغلب والدین با عدم پذیرش این تغییرات سعی بر کنترل نوجوان به همان شیوه کودکی دارند.بیش از اندازه حمایتش می کنند،بیش از اندازه کنترلش می کنند و کمتر از آنچه به آن نیاز است به او اعتماد می کنند.

اعتمادی که می تواند شکل دهنده رابطه ای عمیق و سالم و سرشار از احترام باشد.

نوجوان نوپاست. نوپاست در زندگی کردن،آموختن،راه رفتن و قدم برداشتن در مسیر زندگی او برای تمرین این قدم برداشتن نیاز به آرامش و گاهی تنهایی دارد. همانطور که یک کودک نوپا برای برداشتن اولین قدمهایش نیاز به تمرکز و آرامش دارد که بتواند با اطمینان بیشتری پاهایش را روی زمین بگذارد و آرام آرام قدم های محکم تری بردارد نوجوان هم نیاز به همان جنس آرامش و تمرکز دارد که ببیند دقیقا کجاست

این جمله که فرزندان آینه والدین هستند جمله درستی می تواند باشد. اگر والدین قصد تغییر فرزندشان را دارند ابتدا باید خودشان را تغییر دهند .داد نزنند ،قضاوت نکنند،سرزنش نکنند،در انتخاب دوستان خود دقت بیشتری به خرج دهند، صبور باشند،منظم باشند،تنبلی نکنند، اعتیاد به موبایل نداشته باشند، سیگار نکشند ،آرام باشند و رفتار محترمانه ای داشته باشند …

اگر والدین تغییر کنند تا حد زیادی نوجوان هم تغییر خواهد کرد و رابطه مثبت تری شکل خواهد گرفت.نیاز است برای هر تغییری که مورد نظر والدین است ابتدا نگاهی به رفتارهای خود داشته باشند اگر در تضاد با رفتاری بود که مورد انتظارشان است آن را تغییر دهند و به آن عمل کنند و پایبند باشند.

معمولا پاسخ والدین این است که تغییر در سن ما با همه مسائل دیگری که در زندگی داریم سخت است.کاملا درست است تغییر بسیار سخت است ولی به همان اندازه شیرین است اگر بعد از ماه ها یا حتی سالها آرامش به روابطتان باز گردد.

آشتی با نوجوان درون و دوباره زندگی کردن نوجوانی در کنار فرزند نوجوان می تواند کمک بزرگی  برای ایجاد این تغییرات به والدین کند.

گاهی در خانواده ها ما با دو نوجوان روبرو هستیم. نوجوان درون  پدر یا مادر وفرزند نوجوان. بسیاری از والدین در نوجوانی گسترده به سر می برند.سایه ها،کامپلکسها،و مشکلات حل نشده دوران نوجوانی که تا بزرگسالی همراه آنها آمده و حل نشده باقی مانده در مواجهه با نوجوانی که به حمایت و مراقبت و گذشت نیاز دارد در جنگ قدرت قرار می گیرد و هر کدام می خواهند برنده داستان باشند.

اما آشتی با نوجوان درون ،دیدن بخشهای تاریک خود،زیستن دوباره نوجوانی این بار در کنار فرزند و رسیدن به بهترین راه حل و داشتن نگرش برنده برنده برای رسیدن به نتیجه ای که منافع  هر دو طرف در آن مورد توجه قرار بگیرد بسیاری از چالش ها و تعارضات بین والدین و نوجوان را کاهش می دهد و به ایجاد فضای امن و آرام کمک می کند.

برداشتی ساده و در عین حال عمیق از ارتباط و گفتگو در روابط ما به فرزند نوجوان مان هم بسیار کمک کننده و اثر گذار است.گاهی ما بدون توجه و نشان دادن اشتیاق فقط حرف های نوجوان مان را می شنویم

گوش دادن فعال ،استفاده از عبارات تشویق کننده و بازخورد دادن صحبت ها و احساسات نوجوان فرصت را برای گفتگویی آرام و سازنده که هر دو طرف به عنوان نوعی رابطه صمیمانه در فضای امن خانواده به آن نیاز دارند،فراهم می کند

تاب آوری ضرورتی در تربیت و تحول مثبت نوجوانان است
تربیت و تاب آوری

فقر دشمن تاب آوری و توانایی انسان است.

فقر دشمن تاب آوری است.
 فقر دشمن تاب آوری و توانایی انسان است.
ترک خانه و خانواده و راهی خیابان شدن کمترین پیامد فقر است.

خود تاب آوری قابل اندازه گیری نیست.

https://www.resiliency.ir/wp-content/uploads/2023/02/Image6-nnn-mignazxzxzzz121115555.jpg

چرا که تاب آوری یک فراساختار برای فرایندهای تحول مثبت است.

فقر، به عنوان یکی از چالش‌برانگیزترین مسائل اجتماعی، اغلب به عنوان دشمنی پنهان مطرح می‌شود که تاب‌آوری فرد را در معرض آزمون قرار می‌دهد. تاب‌آوری، توانایی مقاومت در برابر مشکلات و بازیابی تعادل پس از شکست‌ها است، اما فقر با ایجاد فشارهای مالی، روانی و اجتماعی، این توانایی را به شدت تضعیف می‌کند.

افراد درگیر فقر، روزانه با دغدغه‌هایی مانند تأمین غذا، پوشاک، مسکن و درمان مواجه هستند که هر کدام به تنهایی می‌تواند منبع استرس و ناامیدی باشد.

این شرایط مداوم، فضایی را برای صبر و امید به آینده فراهم نمی‌کند و به تدریج، تاب‌آوری فرد را از بین می‌برد.

فقر نه تنها از نظر مادی، بلکه از نظر روانی نیز اثرات مخربی بر جای می‌گذارد.

استرس مداوم ناشی از نیازهای برآورده نشده، منجر به کاهش توانایی تمرکز، تصمیم‌گیری مؤثر و کنترل احساسات می‌شود.

در چنین شرایطی، فرد دیگر قادر نیست با آرامش و تعقل به مسائل پیچیده‌ی زندگی بپردازد و به راحتی در برابر مشکلات کوچک نیز دچار واکنش‌های شدید می‌شود.

به این ترتیب، فقر به یک دوره وحشتناک تبدیل می‌شود که هر بار با ایجاد چالش‌های جدید، تاب‌آوری فرد را بیشتر می‌شکند و به جای آن، ناامیدی و بی‌اعتمادی به خود و جامعه را تقویت می‌کند.

یکی از جنبه‌های تلخ فقر، تأثیر آن بر افق‌های امید به آینده است.

افراد فقیر اغلب با سیستم‌های ناعادلانه‌ی اقتصادی و اجتماعی مواجه هستند که به نظر می‌رسد هیچ راهکاری برای فرار از این چرخه وجود ندارد. این احساس بی‌عدالتی و بی‌اختیاری، انگیزه‌ی لازم برای تلاش و صبر را از بین می‌برد. به جای آن، رفتارهای کوتاه‌مدت و اضطرابی مانند بدهی‌گیری ناامن، مصرف مواد مخدر یا سایر راهکارهای ناپایدار پدید می‌آید.

این گزینه‌ها نه تنها مشکلات را حل نمی‌کنند، بلکه فقر را عمیق‌تر و تاب‌آوری را دورتر می‌کنند.

مقابله با فقر به عنوان دشمن تاب‌آوری، نیازمند رویکردهای جامع و همدلانه است.

ایجاد فرصت‌های اقتصادی، دسترسی به آموزش و بهداشت، و حمایت‌های اجتماعی می‌توانند به افراد کمک کنند تا از توانایی‌های درونی خود برای مقابله با چالش‌ها استفاده کنند.

هنگامی که فشارهای فقر کاهش یابد، فضا برای رشد تاب‌آوری و امید به وجود می‌آید.

این تغییر به بهبود کیفیت زندگی افراد منجر می‌شود و جامعه را نیز به سمت پایداری و عدالت بیشتر سوق می‌دهد.

فقر شکست‌ناپذیر نیست، اما غلبه بر آن نیازمند شناخت عمیق از این حقیقت است که تاب‌آوری، تنها در خاک حیاتی از عدالت و فرصت‌های مساوی می‌تواند ریشه دواند.

تاب آوری زمانی رخ می دهد که افراد، خانواده ها یا جوامع تحت تأثیر زیان های تجمعی متعددی در رابطه با چالش ها واقع شده اند.

تاب آوری به فرایندهایی اشاره دارد که به سازگاری موفق کمک می کند.

کسی نمی تواند یک فرد را به عنوان تاب آور توصیف کند، زیرا ابعاد فردی تاب آوری موقتی و بافتاری است.

تاب آوری یک فرآیند است که بطور معمول در عملکرد افراد موفق قابل رویت است.

تاب آوری این احتمال را افزایش می دهد که در هنگام مواجه با سختی افراد به خوبی عمل کنند.

با این حال، درک این فرآیندها دشوار است زیرا تاثیرات آنها بر تحولات مثبت مبتنی بر بافتار و ساختارهای فرهنگی و اجتماعی و حتی اقتصادی است .

یک فرآیند محافظتی مانند یک رابطه بسیار نزدیک با معلم یا فردی دلسوز و مهربان و که نقشی مراقبتی دارد و همراه و حامی است.

 

 فقر دشمن تاب آوری و توانایی انسان است

ترک خانه و خانواده و راهی خیابان شدن کمترین پیامد فقر است.

فرایندهایی که به تاب آوری کمک می کنند، نتیجه ظرفیت و توانایی نوجوانان و خانواده هایشان است.

تا راه خود را به منابع مورد نیاز برای مقابله با سختی به گونه ای هدایت کنند که به خواسته های بوم شناختی اجتماعی و فیزیکی خود برسند.

تاب آوری، توانایی خانواده برای تعامل و یا گفتگو با دیگران است.

این مهم در محیط بوم شناختی اجتماعی برای حمایت یابی و تامین منابع صورت میگیرد به شیوه ای که از لحاظ فرهنگی پذیرفته ، کارآمد و معنی دارباشد.

اشاره به چنین ویزگی هایی ما  را به این باور میرساند که  بخشی از تاب آوری ویژگی تعامل فرد با دیگران است.

برای نوجوانان در معرض خطر، خانواده می تواند هم در هدایت ها و هم در مذاکرات همراهی کند و الهام بخش باشد و یا منشاء تنش و منبع  استرس باشد که تلاش های نوجوانان را در مواجهه با موثر با چالش ها به خطر می اندازند.

این موضوع د رمورد شبه خانواده هم نیز کاملا صادق است .

ختم کلام اینکه در برخی از متون آمده است که تاب آوری با نقاط قوت و  یا دارایی ها متفاوت است.

هرچند هر سه مفهوم همپوشان بوده و  اشتراکات بسیاری دارند.

بنظرتمام خانواده ها، چه در معرض خطر باشند یا خیر، دارای نقاط قوتی هستند که در اختیار نوجوانان قرار می گیرند.

این نقاط قوت، هنگامی که فهرست شوند دارایی نامیده می شوند.

سرزندگی و تاب‌آوری تحصیلی دانشجویان

سرزندگی و تاب‌آوری تحصیلی دانشجویان

سرزندگی و تاب‌آوری تحصیلی دانشجویان از مفاهیم کلیدی در روانشناسی آموزشی به شمار می‌روند که به توانایی دانشجویان در مواجهه با چالش‌ها و فشارهای تحصیلی اشاره دارند.

این دو مفهوم نه تنها بر عملکرد تحصیلی تأثیر می‌گذارند، بلکه می‌توانند به عنوان عوامل تعیین‌کننده در موفقیت و بهزیستی کلی دانشجویان عمل کنند.

سرزندگی تحصیلی به عنوان یک مفهوم روانشناختی، به توانایی دانشجویان و دانش‌آموزان در مواجهه با چالش‌های روزمره در محیط‌های آموزشی اشاره دارد.

این چالش‌ها شامل نمرات پایین، ضرب‌الاجل‌های فشرده و فشارهای امتحانی هستند. سرزندگی تحصیلی به مدیریت موانع معمول زندگی مدرسه‌ای می‌پردازد و بر انگیزه و مشارکت دانش‌آموز تأثیر می‌گذارد.

تحقیقات نشان داده‌اند که سرزندگی تحصیلی به معنای توانایی دانشجویان در مقابله مؤثر با چالش‌های تحصیلی است. این مفهوم توسط روانشناسان اندرو مارتین و هربرت دبلیو مارش توسعه یافته است. آن‌ها تفاوت‌های قابل توجهی بین تاب‌آوری و سرزندگی تحصیلی شناسایی کردند.

سرزندگی تحصیلی به توانایی “بازگشت” از شکست‌های منفرد و حفظ انگیزه و اعتماد به نفس در مواجهه با چالش‌های تحصیلی اشاره دارد.

5Cهای سرزندگی تحصیلی

مارتین و مارش پنج ویژگی کلیدی، معروف به 5Cs را شناسایی کردند که سرزندگی تحصیلی را پیش‌بینی می‌کنند:

۱.اعتماد به نفس (خودکارآمدی): باور به توانایی خود در تکمیل وظایف.
۲.هماهنگی (برنامه‌ریزی): سازماندهی مؤثر و مهارت‌های مدیریت زمان.
۳.تعهد: پشتکار در تعقیب اهداف.
۴.خونسردی: توانایی مدیریت اضطراب و پاسخ‌های هیجانی.
۵. جامعه: حمایت همسالان، خانواده و مؤسسات آموزشی که تاب‌آوری را تقویت می‌کند.

این ویژگی‌ها نه تنها بر سرزندگی تحصیلی تأثیر می‌گذارند بلکه می‌توانند به دانشجویان کمک کنند تا انعطاف‌پذیری لازم برای پیشرفت در مسیرهای آموزشی خود را توسعه دهند.

اهمیت سرزندگی تحصیلی

سرزندگی تحصیلی نقش مهمی در افزایش عملکرد تحصیلی و رفاه کلی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی که دارای سرزندگی بالاتری هستند، معمولاً تاب‌آوری بیشتری نیز دارند. این امر منجر به بهبود انگیزه و نتایج تحصیلی می‌شود.

با وجود توجه به مفهوم سرزندگی تحصیلی، برخی محققان بر این باورند که باید با چارچوب‌های انعطاف‌پذیرتری که به مسائل سیستمی مؤثر بر تجربیات آموزشی دانش‌آموزان می‌پردازد، ادغام شود. پروفسور انجی هارت بر نیاز به رویکردی جامع‌تر تأکید کرده است که ملاحظات عدالت اجتماعی را در کنار ویژگی‌های شخصی مدنظر قرار دهد.

تاب‌آوری تحصیلی

تاب‌آوری تحصیلی به توانایی دانشجویان در بازگشت به حالت عادی پس از مواجهه با مشکلات و چالش‌های تحصیلی اشاره دارد. این مفهوم به دانشجویان کمک می‌کند تا با ناملایمات اجتماعی و آموزشی کنار آمده و موفقیت خود را حفظ کنند. تحقیقات نشان می‌دهند که بین سرزندگی تحصیلی و تاب‌آوری رابطه‌ای مثبت وجود دارد؛ برای مثال، حمایت‌های تحصیلی از سوی اساتید، والدین و همسالان بر تاب‌آوری تأثیر مستقیم دارند.

مطالعات نشان داده است که تاب‌آوری می‌تواند رابطه بین حمایت‌های تحصیلی و سرزندگی را واسطه‌گری کند و همچنین استرس تحصیلی بر تاب‌آوری تأثیر منفی دارد و سرزندگی می‌تواند این استرس را کاهش دهد.نتایج این تحقیقات نشان‌دهنده اهمیت توجه به عوامل مؤثر بر سرزندگی و تاب‌آوری در نظام‌های آموزشی هستند تا بتوانند به ارتقاء موفقیت تحصیلی دانشجویان کمک کنند.

 

سرزندگی و تاب‌آوری تحصیلی مفاهیم مهمی هستند که نه تنها بر عملکرد آموزشی تأثیرگذارند بلکه بر تاب آوری و سلامت روانی و اجتماعی دانشجویان نیز نقش دارند.

تقویت ویژگی‌هایی مانند اعتماد به نفس، هماهنگی، تعهد، خونسردی و جامعه می‌تواند منجر به افزایش سرزندگی تحصیلی شود.

همچنین توجه به عوامل محیطی و اجتماعی مانند حمایت از سوی خانواده و همسالان نیز ضروری است تا دانشجویان بتوانند با چالش‌ها بهتر مقابله کنند.

ایجاد یک محیط آموزشی حمایتی که شامل ویژگی‌های فردی و اجتماعی باشد، می‌تواند موجب تاب آوری و  راهگشای موفقیت بیشتر برای دانشجویان باشد.

خانه تاب آوری ایران

اولین وبسایت تاب آوری روانشناختی کشور
معرفی خانه تاب آوری ایران
مدیر و موسس خانه تاب آوری محمدرضا مقدسی است .
خانه تاب آوری آدرس تاب آوری در اینترنت فارسی است.به آدرس تاب آوری کشور در شبکه جهانی اینترنت رسانه تاب آوری گفته میشود.
خانه تاب آوری یا home of resiliency به همت محمدرضا مقدسی تاسیس و توسط مهندس فضل اله رنجبر فرماندار وقت کرمانشاه رونمایی شده است.

خانه تاب آوری ایران یک وبسایت شخصی نیست.
خانه تاب‌آوری در حقیقت تجلیِ بومی‌سازی دانش تاب‌آوری است؛ یعنی گذار از مفاهیم انتزاعی و وارداتی به سوی کشف و بازخوانی خردِ بومی که در فرهنگ، اقلیم و تاریخ ما ریشه دارد. این رویکرد بر این باور است که ایستادگی در برابر بحران‌ها، تنها با اتکا به تجربیات زیسته و میراث تمدنی ما، همچون مدیریت هوشمندانه منابع آب یا معماری بومی، معنا و پایداری می‌یابد. در واقع، بومی‌سازی یعنی بازگرداندن تاب‌آوری به ریشه‌های فرهنگی و تبدیل آن به یک توانمندیِ درونی و هویت‌یافته که جامعه را در برابر تکانه‌های نوین، به شکلی اصیل حفظ کند.
خانه تاب‌آوری ایران با هدف افزایش تاب‌آوری فردی، خانوادگی و اجتماعی در جامعه فعالیت می‌کند. این خانه با ارائه دوره‌ها، کارگاه‌ها و برنامه‌های آموزشی، به افراد کمک می‌کند تا مهارت‌های مقابله با بحران‌ها و فشارهای زندگی روزمره را تقویت کنند.

آدرس اصلی و سایت تاب آوری ایران بعنوان نخستین سایت تاب آوری کشور در سال 1394 در کرمانشاه توسط دکترمحمدرضا مقدسی و با حضور فرماندار وقت کرمانشاه جناب مهندس فضل اله رنجبر تاسیس و رونمایی شد.
خانه تاب‌آوری ایران با استفاده از روش‌های علمی و رویکردهای نوین روانشناسی، بستری فراهم می‌کند تا افراد بتوانند توانایی مدیریت استرس، حل مسئله و ارتقای سلامت روان خود را افزایش دهند. همچنین این رسانه تخصصی با تولید محتوای آموزشی کاربردی و برگزاری رویدادهای تخصصی، نقش مهمی در فرهنگ‌سازی و ترویج تاب‌آوری در جامعه ایفا می‌کند.

این پایگاه اینترنتی در آدرس resiliency.ir بصورت رسمی فعالیت خود را آغاز کرده است. به گزارش خبرنگار ایلنا در کرمانشاه، این مراسم با حضور تنی چند از اساتید دانشگاه، فعالان عرصه پیشگیری و مبارزه با مواد مخدر و کارشناسان حوزه مختلف سلامت روان برگزار شد.

در ابتدای این مراسم رنجبر اظهار کرد: تاب آوری از آن دسته مفاهیمی است که متضمن سلامت روانی، پویایی و امید در جامعه است.

وی تاکید کرد: فرمانداری کرمانشاه در راستای جلب روز افزون مشارکت ها و فعالیت های مردمی در حوزه سلامت و پیشگیری از آسیب های اجتماعی عزم جزم دارد.

در ادامه مدیر و موسس خانه تاب آوری بعنوان آدرس اختصاصی تاب آوری در اینترنت فارسی گفت : این سایت هدف از تشکیل این سایت را کمک به بهبود ارتقا سلامت همچنین اجتماعی کردن بحث تاب آوری و شناخت در کنار آن تنویر بیشتر افکار عمومی با مسایل روانشناختی عنوان کرد.

آنچه در بالا آمد متن خبری است که در تیرماه 1394 توسط خبرگزاری کار ایران در خصوص رونمایی سایت تاب آوری درج شده است.

در آن هنگام تاسیس و رو نمایی خانه تاب آوری ایران، اولین وبسایت تاب آوری روانشناختی کشور در کرمانشاه مورد توجه خبرگزاری ها و رسانه های مختلف نیز قرار گرفت که نمونه هایی از آن در همین گزارش مورد اشاره قرار خواهد گرفت.

اولین سایت تاب آوری روانشناختی کشور رونمایی شد این تیتر منتخب خبرگزاری ایلنا برای خانه تاب آوری بود، در همین ارتباط باشگاه خبرنگاران جوان نیز به نقل از مدیر و موسس اولین وبسایت تاب آوری کشور در سایت تاب آوری و لزوم راه اندازی آن نوشته است : تاب آوری در واقع رویکرد یا سازه ای است که نقش مهمی در بالا بردن توان مقابله افراد با عوامل آسیب رسان مثل آسیب های اجتماعی خواهد داشت.

سایر رسانه ها نیز از جمله خبرگزاری ایسنا و خبرآنلاین نیز نسبت به آغاز بکار خانه تاب آوری توجه نشان دادند.

و اما تاسیس خانه تاب آوری  در سایت ستاد مبارزه با مواد مخدر هم بازتاب پیدا کرد به گونه ای که علی شمشیری دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر ( وقت کرمانشاه ) تاب آوری را یک سازه روانشناختی حائز اهمیت در رویکرد پیشگیری از اعتیاد دانست و گفت: با ‏تاسیس این پایگاه اینترنتی از توانمندی و تجربه فعالان این حوزه جهت پیشبرد رویکرد پیشگیری از ‏اعتیاد بهره مند خواهیم شد.


به لطف توانمندی فعالان عرصه پیشگیری از اعتیاد استان این سایت برای اولین بار درایران و ‏به زبان فارسی در استان کرمانشاه تاسیس و رونمایی شد.
امروز پس از گذشت چندین سال از تاسیس این سایت مقوله تاب آوری در کشور عزیزمان بیش از پیش معرفی وعلاقه مندان زیادی پیدا کرده است.
از محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری علاوه بر برنامه های متعدد رادیویی و تلویزیونی که هر از گاهی مورد تقدیر نیز واقع شده است و هزاران نفرساعت تدرس و تسهیلگری تاب آوری تاکنون به یادگار مانده است .

شورای نویسندگان و مترجمین خانه تاب آوری نیز علاوه بر انتشار دهها یادداشت تخصصی موفق شده اند حدود چهل عنوان کتاب تخصصی در حوزه تاب آوری را ترجمه و در اختیارعلاقه مندان قرار دهند که این روند هم اکنون در رسانه سلامت روان کشور نیز ادامه دارد.

لازم به ذکراست اولین سازمان مردم نهاد و تنها تشکل مردمی و مرکز تاب آوری کشور به شماره ثبت 1273 وزارت کشور نیز توسط محمدرضا مقدسی به نمایندگی از هیات موسس به ثبت رسیده است.

نکته پایانی اینکه محمدرضا مقدسی در گفتگویی اختصاصی با قدیری نیوز از وجود الهام بخش اساتید خود پروفسور حسین لطف آبادی ، دکتر محمود منصور و دکتر میترا رضایی در این مسیربا احترام و قدردانی نام برده است .